scheduleबिहिवारफाल्गुन २० गते, २०७७

कविताः जन्मिएको ठाउँ

नारायणप्रसाद न्यौपाने

हिमालको फेदीमा छ, खोलापारी गाउँ
राम्रो लाग्छ मलाई त, जन्मिएको ठाउँ ।

बिहानको घाम लाग्दा, हिमाल टल्किदिन्छ
खोला बगी सुसाएर, तल तल झर्छ ।

वरिपरि खेतहरु, धान झुलेका छन्
खेतालाले धान काटी, गीत गाएका छन् ।।

वल्लो घर पल्लो घर, सबै आफ्ना हुन्छन्
काम गर्दा सबैजना, एक साथ लाग्छन् ।

तेरो मेरो हुन्न यहाँ, सबै आफ्ना बन्छन्
रिस राग सबै त्यागी, कस्तो मिली बस्छन् ।।

साना–साना घरहरु, चट्ट परेका छन्
चौतारोमा पिङ खेल्न, सबै पर्खी बस्छन् ।

धुलो धुँवा छैन यहाँ, चिसो हावापानी
जान्छु म त आफ्नै घर, जन्मस्थल ठानी ।।

सुनवल-१२ नवलपरासी

प्रतिकृया लेख्नुहोस्:
Prabhu_specian_saving
IME_Pay
Global IME

सम्बन्धित शीर्षकहरु

आजको लोकप्रिय

Mega_Bank
Ime_Pay